Dag beste vrienden,

Als de maand December op de kalender verschijnt, is het jaar erg ingekrimpt en kan men best even achterom kijken om te zien hoe de voorbije maanden weggleden op het klavier van het dagelijks leven.Dit even overzien met U allen is mijn vreugde vandaag.

Maar eerst en vooral van ganser harte dank! Samen hebben we het nog eens kunnen waar maken en U zult zien dat het de moeite loont van elkaar de hand te hebben gegeven in groot vertrouwen en hechte vriendschap met onze Boliviaanse broeders en zusters.
Enkele weken geleden kwam er bezoek uit Boechout en dit was een gelegenheid om met hen, ter plaatse, te zien wat onze samenwerking betekende, nu reeds vele jaren.

Ik neem U allemaal mee voor een daguitstap door de dorpjes, de projecten en alles wat er leeft om de mensen geluk te wensen, te danken en hun geluk te delen.

Van het ogenblik dat de jeep de grote weg verliet kwamen we op een zijweg, die was vroeger een geitenpadje, nu, in samenwerking met allen is het een behoorlijke baan geworden die wegkronkelt en waar we Lareano ontmoet hebben. Deze man is de hulpverpleger van zijn dorp, met enkele jaren vorming in El Molino. Laureano, samen met zijn 3 jongens en enkele geburen waren bezig de greppel langs de baan, van 5 kilometer lang, vrij te maken van stenen en grint want zegden ze: “Het gaat regenen en als de greppels niet vrij zijn gaat het water de weg vol groeven en gaten vernielen. Nu we een kruiwagen, schuppen en houweel hebben is het werk veel vlugger gedaan.”
Na een praatje gaan we verder. Ginder in de diepte is een vrouw bezig de schapen eten te geven met het stro dat in een schuurtje kon bewaard worden. Voor het project was dit niet zo.

Enkele honderden meter verder...stop...hier is er een watervergaarbak. Zo hebben we er langs alle kanten verschillende kunnen bouwen voor de vele bronnetjes die her en der fris water geven voor mens en dier. In deze waterbak zitten er zelfs enkele forellen te wemelen.
Bij de woning van Laureano ging de kudde juist vertrekken om hogerop te grazen. Mooie schapen, gezonde dieren, goed verzorgde wol, ja de mensen hebben geleerd hoe van hun “grote konijnen” zoals ik de schapen genoemd heb, er echte schapen van te maken.

Voor het huisje was het oudste meisje bezig met de was van de familie. Daar het zaterdag was moest Alicia niet naar het college. Fier toonde ze hoe ze nu een aangepaste wasbak heeft met een kraantje erboven. Een grote verandering nu dat ze niet naar de rivier moet gaan met de vuile was van gans de familie, ze zijn met z’n 9 thuis.
In verschillende dorpen konden we dit project realiseren.

Tussendoor kruisen we kleine groentetuintjes. De mensen leerden hun dieet van: enkel droge granen of gedroogde aardappenen, verbeteren met verse groentjes uit eigen tuin. Elk jaar verkopen we zoveel zaden om ganse hectaren wortelen, ajuinen, sla en andere groenten te zaaien.
De landbouwingenieur, Hernán, die de jeep bestuurt, zei met verwondering voor zichzelf: “We hebben toch hard gewerkt!”
We vonden daar ook nog een konijnenkweek. Ja, we hebben toch gewerkt.

In het dorp waar we moesten zijn, waren de mensen blij ons te zien. In hun vergaderzaal die we met hulp van U allen konden bouwen, was gans de gemeenschap samen.(zulke vergaderzalen hebben we in elk dorp en we werken met 23 dorpen).
De catechist deed het welkomwoordje in naam van iedereen en die glunderden. Ze waren fier, gelukkig, blij dat ze mochten tonen wat er allemaal veranderd was in hun leven. Een mooi verzorgde vergaderzaal met tegen de muren de tekeningen allerhande van de lessen die ze met de monitrice en promotor geleerd hebben.
Op een weefgetouw werkte een vrouw aan een prachtige sjaal. Het vuur en de grote ketels voor het kleuren van de wol stonden klaar. Fier toonden ze de electrische werktuigen voor het spinnen en bewerken van de wol.

Buiten poseren we even voor een foto en worden we al onmiddellijk naar een bijgebouw geleid waar de graanmolen staat en waar het gerief van de gemeenschapswinkel staat; een zak bloem, een zak suiker, rijst, maismeel, enz. Nu moeten ze geen honderd kilometer meer gaan om het nodige te kopen.
Daarnaast is de douche, met zonne-energie geplaatst, en even verder nog een grote serre. Daar het nu lente is, werden er juist de groenten gezaaid en tegen het dak klom er een prachtige wingerd.
Buiten begon iedereen te zeggen van hoe ver ze het drinkwater hebben gebracht, over de grote rivier, tot aan de huizen. Het was een lange, lange afstand, hard werk, maar nu is iedereen gelukkig. Ze hebben water aan huis.
Hier in dit dorp hebben we ook grote terrassen gebouwd en alzo de opbrengst voor hun voeding merkelijk kunnen verbeteren.

Het werd middag en na het afscheid hebben we achter een stenen muurke,boven het dorp, een broodje gegeten.
Na een korte rustpause en een babbel over hetgeen we zagen, terug naar een andere hoek. Daar was het feest, met de fanfare van het dorp werden we verwelkomd. Iedereen was te been en met meesterlijke bekwaming hadden ze alles in elkaar gestoken en georganiseerd. Jong en oud was er en we werden van de ene hoek van het dorp naar de andere geleid. Maar alvorens de uitstap te beginnen werden we van harte verwelkomd met confetti en een warme frisdrank van gerstebloem. Daarna ging de tocht, samen met iedereen(op 4.040 m. hoogte) naar alle projecten van jaar na jaar.

Hier enkele voorbeelden. Op een akker was een boer met zijn ossen en een metalen ploeg de grond aan ’t omploegen om ons te tonen hoe gelukkig iedereen is met die metalen ploegen. Het project van dit jaar dat prachtig is.
Dichtbij was er het bad voor de dieren want daar vloeit het bevloeiingskanaal voorbij. Een diep bad waar alle dieren; lamas, schapen, geiten, ossen, van het dorp twee maal per jaar gebaden worden om uitwendige parasieten te doden.

Om de ossen in te enten tegen mond en klauwzeer hebben we een dwangbuis gebouwd om elk dier, zonder gevaar te kunnen inenten. Daar ook temidde van een veld was er één van de dorpsvloeren gebouwd (het project van vorig jaar) Met vreugde vertelden de mensen dat ze nu veel minder verlies hebben(vroeger soms tot 30%) en “We malen nu veel minder steentjes, dan voordien”

Het bevloeiingskanaal dat 11 kilometer langs is, de watervoorraad ligt veel hoger dan de velden, zorgt voor de bevloeiing van vele hectaren grond voor al de dorpjes rondom. Langs hier en langs daar kruisen we klavervelden die fris staan met lentegroen. De terrassenbouw is hier uitstekend. De mensen vertelden hoe een oudje ertoe geholpen werd om zijn eigen akkertje te maken en nu alzo te eten heeft.

Opmerkelijk is ook in dit dorp dat de schapen verbeterd zijn door kunstmatige bevruchting en verbeterde voeding en huisvesting. In dit dorp konden we tevens een internaat bouwen opdat de jongeren van de omtrek hun middelbare school kunnen doen.Het kerkje dat we in deze jaren hier konden bouwen is speciaal. Een Belgische schilder kwam hier mooie schilderijen maken waarin de dorpsgenoeten zichzelf in terugvinden als Barmhartige Samaritaan, of als María Magdalena bij het graf van de verrezen Heer, bij de brood vermenigvuldiging of met kerstmis in Bethlehem.

We hebben de dag erop zitten. Veel gelukkige, dankbare mensen ontmoet en er ons van verzekerd dat we samen gelukkig mogen zijn. Hiermee dank ik U allen in naam van de vele gezinnen en eenvoudige mensen die hun leven zagen verbeteren door eigen werk en initiatief en met de steun van vele vrienden. Ik dank U van ganser harte en we wensen elkander een vreugdevol Kerstfeest en een gezegend, vredevol Nieuw Jaar.

Mia