Een nachtmerrie Al wie het wereldnieuws met belangstelling volgt, zal het met mij eens zijn dat we een zeer turbulente tijd doormaken; crisissen van allerlei slag en stoot kondigen zich aan en stapelen zich op. Regeringen en diverse instanties en instellingen steken mekaar de loef af met het lanceren van allerlei zaligmakende maatregelen. G.W. Bush, hem wordt nog gegund dat hij zijn historische flaters van de voorbije acht jaar met wat sentiment mag opsmukken. Israël duldt zelfs niet dat de internationale gemeenschap ook een opinie heeft over wat er zich afspeelt in de Gaza Strook. We zijn de eenentwintigste eeuw met veel vuurwerk en bombarie ingetreden, maar vandaag lijkt het of we een sombere toekomst tegemoet gaan. Het zou ook kunnen dat we vandaag voor het eerst en zeer uitdrukkelijk geconfronteerd worden met het gegeven van een geglobaliseerde wereld, dat we ons bewust worden van de impact van de ruwe kant van deze werkelijkheid. Het verschil maken De financiële crisis treft uiteraard ook Zuid-Amerika, Bolivië en de andere landen van dit continent. Toch blijkt het dat ze met een verschil in tijd genomen worden. Zo worden Argentinië, Chili, Brazilië en Peru, landen die het verst gevorderd waren in de uitbouw van vrije handelsrelaties, ook het eerst getroffen. Ook daar tracht men nu de binnenlandse consumptie op te peppen en hebben de regeringen relatief veel geld over voor dergelijke initiatieven. Een land dat een opmerkelijk verschil kan maken, is het door de V.S. vergruisde Venezuela. Door de strategische olievoorraden blijft het een belangrijke speler in de regio en kan Hugo Chavez zich veel permitteren. Het minste wat hij doet is zijn mond houden en met wat hij zegt, zo blijkt vandaag, tikt hij af en toe ook de nagel op de kop. Wat we zelf doen, doen we beter Naast de te verwachten negatieve gevolgen die Bolivië te wachten staat als gevolg van de wereldwijde crisis heeft de Boliviaanse regering ook een streep getrokken onder de samenwerking met de V.S. Die relatie stond al langer onder hoogspanning en het heeft nog geduurd tot Morales de ambassadeur de laan uitstuurde. Het gevolg van deze beslissing is o.a. dat de export in die richting afgesneden wordt en dat de bestrijding van de narcotrafico in andere banen zal moeten geleid worden. Bolivië voelde zich in het laatste thema door de V.S. erg benadeeld en zoekt nu steun en samenwerking met de buurlanden. Vermits Justitie en de Politie erg zwakke peilers zijn binnen de Boliviaanse staat is het erg twijfelachtig of er op dat gebied snel resultaten zullen geboekt worden. De kardinaal van Santa-Cruz kon het opnieuw niet nalaten zich in zijn zondagse preek ook over dit thema uit te laten en haalde zich zo andermaal het woede van Morales op de hals. Goede leerling Toch blijkt de regering goede economische cijfers voor te leggen iets wat door de oppositie wel wordt tegengesproken. Zo heeft de regering de inflatie weten te bedwingen, werden belangrijke internationale reserves opgebouwd waardoor de waarde van de eigen munt verstevig staat en investeert de regering uitdrukkelijk in de locale economie om de productiviteit o.a. in rurale gebieden te verhogen. Helaas, de noodzakelijke sociale rust en de aangehouden aandacht voor nieuwe economische initiatieven ontbreken, want spijts alles blijft men hier andere katten geselen en worden andere prioriteiten op het voorplan gebracht. Het politieke gevecht tussen regering en oppositie zet zich onverminderd verder. Het gaat nu vooral om het referendum van 25 januari a.s. waarin de bevolking de nieuwe grondwet zal goedkeuren of verwerpen; een thema waarmee beide kampen hun gelijk proberen te halen en mekaar volledig tegenspreken. In eer en geweten Opmerkelijk voor Sucre is dat én de prefectura én het stadsbestuur uitdrukkelijk verklaren geen partij te kiezen voor of tegen de nieuwe grondwet. Plots stellen de plaatselijke autoriteiten dat iedereen voor zichzelf moet uitmaken of men voor of tegen stemt. Maar het verschil tussen woord en daad blijkt andermaal een realiteit. Sucre blijft oppositievoeren tegen de huidige regering en dus ook tegen het project van de nieuwe grondwet. De voormelde autoriteiten laten overigens geen kans onbenut om te verkondigen dat de mensen voor een NO moeten gaan. Daarbij wordt zoals steeds naar sentimenten gegrepen en geven deze plaatselijke leiders zeer persoonlijke interpretaties die vaak weinig of helemaal niet gegrond zijn. Anderzijds voeren de voorstaanders ook campagne en wel met tekst en uitleg in de hand. Toch zullen de meeste kiezers zich laten leiden door zaken “van horen zeggen” en zullen weinigen de tekst van de nieuwe grondwet echt gelezen hebben op het ogenblik dat ze hun voorkeur uitbrengen in het kieshokje. Ze komen weer uit het oosten Iets waarmee Sucre zich dan weer wel in het brandpunt van de belangstelling speelde, was “de avond van het gebed”. De prefecta had samen met de bisschop van Sucre het geweldige idee opgevat om op 6 januari de medestaanders in de oppositie tegen Morales in Sucre uit te nodigen. Zo werd er die dinsdagavond op de grote markt een wake gehouden voor de vrede. De helden van de Media Luna kregen allemaal een kaars in de hand en mochten zo hun gebed gericht aan de Allerhoogste over het plein laten galmen. Zonder aarzelen werden Melchior, Balthasar en Caspar voor hun kar gespannen. Zelfs de weerloosheid van het kindje Jesús kwam hen goed van pas. Zonder schroom beweerden de eregasten dat voor de nieuwe grondwet stemmen zoveel betekende als zich tegen God keren. Wolven, schapen en andere figuranten ´s Anderendaags verschenen de commentaren en uitspraken van de Vice-president in de kranten en hij omschreef op zijn beurt de bende van de Media Luna als een verzameling van farizeeërs. Ook de katholieke Kerk kreeg er van langs want ze had met dit voorval duidelijk een standpunt ingenomen tegen het voorstel van de nieuwe grondwet in. De Vice-president wees haar zonder meer terecht. De hoogste kerkelijke instantie trachtte de zaak nog te redden, maar het kwaad was andermaal geschied. Vandaag erkent de katholieke Kerk dat ze niet onverdeeld gelukkig is met het voorstel van de nieuwe grondwet want ze verliest o.a. haar bevoorrechte positie die ze tot op vandaag geniet en die ze, mocht het project goedgekeurd worden, zal moeten delen met de andere aanwezige Kerken; een hele aanpassing! Uit onverwachte hoek Klap op de vuurpijl was het verhaal van een Christusbeeld dat plots is beginnen te wenen. Voor een aantal godsvruchtige gelovigen is het nu wel duidelijk. Als men van boven al ingrijpt, dan staan de zaken er slecht voor. Volgens hen moet de regering zich ernstig bezinnen en zich vooral bekeren tot “het ware project”. Dit betekent zonder meer alles laten zoals het is en gewoon blijven discrimineren en uitsluiten. Nog een wonder dat Rome zich nog niet ingelaten heeft met de situatie. Er staat veel op het spel!